Twitter – zin of onzin?

Na mijn aanvankelijke scepsis t.a.v. Twitter (“ik wil niet weten wat Maxime Verhagen heel de dag uitspookt”), heb ik in februari 2010 toch maar besloten een bijeenkomst over dit fenomeen te volgen en vanuit deze kennis pas een oordeel te geven. Een twitter-account aangemaakt en gaandeweg enthousiast geworden over de mogelijkheden van dit medium.

[hiernaast de Tweetcard als wild ideetje van OhKE & KO]

 

Mijn “opbrengsten” van 7 maanden aanwezigheid op twitter:

• 1570 volgers en ongeveer evenveel mensen die ik volg
• Dagelijks leuke contacten over onderwerpen die mij aangaan en bezig houden, zowel zinnig als compleet onzinnig
• Minimaal 25 (leuke) mensen ontmoet die ik zonder Twitter nooit zou hebben leren kennen, zowel persoonlijk als zakelijk
• Minimaal 10 mensen zakelijk aan elkaar kunnen linken.
• Veel toegenomen aandacht voor campagnes van klanten van ons, meetbaar via o.a. google-analytics
• 1 project van een contact op twitter via mijn netwerk kunnen helpen aan financiering
• Voor een eigen campagne (t.b.v. een klant) 3 reclamebureaus gevonden die mee hebben gewerkt aan www.kansrijkmvo.nl
• Via bovengenoemd project in contact gekomen met The Hunger Project
• Gratis kaartjes aangeboden gekregen voor een gratis cabaret voorstelling
• Enorme uitbreiding (landelijk) van mijn zakelijke contacten,zowel op Twitter en vandaar naar Linkedin
• Een leuke opdracht vanuit een Twitter-contact die een vriend naar ons door verwezen heeft
• Een opdracht puur op basis van mijn berichten waardoor een bedrijf getriggerd raakte
• 5 goede bekenden weer gevonden na elkaar jarenlang uit het oog verloren te zijn
• Donderdag 28 oktober leuk laagdrempelig netwerk-evenementje georganiseerd en communicatie uitsluitend via Twitter; 15 deelnemers voor gezamenlijk ontbijt en bezoek Dutch Design Week.

En de “inspanning”? In uren gemeten gemiddeld zo’n 2-4 uur per week. Ik zie dit zelf niet als inspanning, want ik blijf online zo lang ik het leuk vind. Wat dat betreft zie ik twitter ook als een online-café. Ik hoef niet met iedereen te praten; ik kijk of er nog briefjes voor mij achter de bar liggen (@ en DM) wil niet weten wat er een uur geleden gezegd is of wat men 2 uur later nog gaat vertellen, ik volg de mensen en gesprekken die me interesseren, net als in het café. De mooie  vrouwen aan de bar, die er vanuit gaan dat iedere kerel iets van ze wil, laat ik lekker zitten. Ook de gesprekken die alleen maar over werk gaan, loop ik van weg.

Kortom; een leuk medium met veel mogelijkheden, maar dat is natuurlijk slechts mijn ervaring. Dus: bekritiseer Twitter niet voordat je het kent. Kan ik uit eigen ervaring zeggen…