Dit bericht trof ik aan op de website profnews.nl. Het is een publiek geheim dat er een dubbele dip zit aan te komen. Niemand die het daar over wil hebben, zeker in deze tijd wil niemand paniek zaaien. Wat we wel moeten doen is nadenken wat er zou kunnen gebeuren en proberen ons daarop voor te bereiden. Dat is de reden waarom ik me heb gestort op het gedachtegoed van F. Schumacher uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw.
Lowell Bryan doorbreekt de stilte met het artikel een geeft een waarschuwing en een concreet advies voor multinationals. Bryan zegt: Ga ervan uit dat “de huidige realiteit van globalisering zich niet continueert”. Hoewel het artikel niet dieper ingaat op de onderliggende oorzaken, durf ik te stellen dat McKinsey niet met deze boodschap naar buiten zou komen als er geen gegronde reden voor is.
In zijn werk ‘Small Is Beautifull’ legt Schumacher haarfijn uit dat onze economie (ook in de jaren zeventig van de vorige eeuw) slechts kon bestaan omdat er goedkope olie beschikbaar was. Hij zei ook dat deze bron een keer opdroogt. Sinds 2009 verbruikt de wereld meer olie dan het oppompt en hoewel we er nog niet veel van merken, kunnen we niet boven onze stand blijven leven.
“Scenarioschrijvers moeten rekening houden met het ondenkbare”, beweert Bryan in zijn artikel. Hij zegt niet wat hij hiermee precies bedoelt. Vast staat is dat we leven in bijzondere tijden. Neem eens de tijd om over onderstaand artikel na te denken. Wat betekent het voor jou? Hieronder tref je de samenvatting van het artikel gepubliceerd in McKinsey Quarterly van 21-10-2010.
Multinationale ondernemingen moeten voorbereid zijn op nieuwe financiële crises op mondiale schaal. Dit stelt Lowell Bryan, directeur van McKinsey te New York. Volgens Bryan zullen toekomstige financiële crises en schokken het tempo versnellen waarmee de onbalans in mondiale economische activiteit verdwijnt tussen de geïndustrialiseerde wereld en de ontwikkelingslanden.
Executives van multinationals zullen in hun bedrijfsvoering derhalve rekening moeten houden met nieuwe schokken. En wel op vier manieren. In de eerste plaats moeten executives ervan uit gaan dat de huidige realiteit van globalisering zich niet continueert en dat ze hun strategieën periodiek zullen moeten herijken om te voorkomen dat ze irrelevant worden. Voorts moeten ondernemingen hun risicomanagement aanscherpen, maar daarbij ervoor waken dat ze overgekapitaliseerd, overvoorbereid en overliquide worden.
Ten derde moeten ondernemingen zich bezighouden met scenarioplanning gericht op het ‘ondenkbare’. Bijvoorbeeld op tektonische verschuivingen in valuta-waarden, het uittreden van sommige landen uit de EMU-zone of het failliet gaan van insolvente staten. Ten slotte moeten multinationals ophouden met anticiperen op de komst van de emerging markt als grootmacht, maar dit als een feit accepteren.
